Ένας 3ης γενεάς Ελληνο- αμερικανός καθηγητής, James Brianas, πολύ πιο Έλληνας από όσους ζούμε στην Ελλάδα, στα πατρώα εδάφη, αφιέρωσε 20 ολόκληρα χρόνια της ζωής του, από το 1999 μέχρι το 2019, ερευνώντας την αλήθεια που κρύβεται πίσω από τον πρωταγωνιστή της Ιλιάδας του Ομήρου, το βασιλιά της Φθίας Αχιλλέα. Ερευνώντας πού βρίσκεται το παλάτι του ίδιου και του πατέρα του Πηλέα, την οικογένειά του, τον Όμηρο, τον Τρωικό πόλεμο και την εποχή του χαλκού στη Μεσόγειο.

Ένα βιβλίο 370 σελίδων, στα αγγλικά βγήκε στη διεθνή αγορά.
Τα δικαιώματα ανήκουν στον εκδοτικό οίκο.

Ειδικά για την Ελλάδα και μία έκδοση στα Ελληνικά, υπάρχει το δικαίωμα του καθηγητή να αναζητήσει μία λύση με μετάφραση.

​Συγχαίρουμε τον καθηγητή για το σπουδαίο ερευνητικό του έργο, για την αγάπη του για την Ελλάδα και τη Φθία του Αχιλλέα, απ’ όπου έλκει την καταγωγή του και ευχόμαστε το σπουδαίο έργο του αποτυπωμένο στο καινούργιο βιβλίο να διατρέξει την ανθρωπότητα που έλκεται από τον ελληνικό πολιτισμό της αρχαιότητας.

Του Γιώργου Λεκάκη

Σε αυτά τα έργα του 1804 των Thomas Medland (1755-1822) και sir William Gell βλέπουμε τον τάφο του αξεπέραστου ομηρικού ήρωος Αχιλλέως και την θέα προς τον Ελλήσποντο από το Μπουνάρμπασι / Bounarbashi[1] (< βουνό, βουνάρα + εμβασιά[2] = είσοδος για την χώρα του Ιλίου). Ο ποταμός Σκάμανδρος, το διάσημο ποτάμι στην πεδιάδα της Τροίας, που σύμφωνα με τον Όμηρο (II. xx. 74) ονομαζόταν Ξάνθος από τους θεούς και Σκάμανδρος από τους ανθρώπους, λέγεται νυν… Mendere Su, και «ποτάμι του Bunar baschi»… Στις εκβολές του Σκαμάνδρου, υπήρχε ιερόν του Αχιλλέως, όπου αργότερα (8ος αι. π.Χ.) οι Λέσβιοι ίδρυσαν την πόλη Σίγη / Σίγειον [4] (νυν Γενισεχίρ, Yenisehir).

history-point.gr ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ Δ. ΚΑΡΥΚΑ

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου 18 Νοεμβρίου 2023 στο Δομοκό η ημερίδα κατά τη διάρκεια της οποίας παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα των εργασιών του δεύτερου έτους του πενταετούς ερευνητικού προγράμματος στην αρχαία Μελιταία (MELAP).

Συνδιοργανωτές της ημερίδας ήταν το Φινλανδικό Ινστιτούτο Αθηνών με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Φθιώτιδας και Ευρυτανίας και το Δήμο Δομοκο.

Πηγή: https://arxaia-ellinika.blogspot.gr/2017/07/Achilles-and-Penthesilea.html

Εκείνος τη σκοτώνει κι εκείνη τον κοίταγε στα μάτια σα να του λεγε: “Συγγνώμη που σε πλήγωσα την ώρα που με σκότωνες”. Τότε βγάζει τη μάσκα απ’ το πρόσωπό της. Η ομορφιά της Πενθεσίλειας τον γέμισε μελαγχολία και όσοι ήταν παρόντες δεν είχαν καμιά αμφιβολία ότι ο Αχιλλέας είχε εκείνη τη στιγμή ερωτευθεί τη γυναίκα που σε λίγο θα πέθαινε απ το δικό του χέρι. Διάβαζε τα μάτια που ο ίδιος είχε σκοτώσει.

Πηγή: Κυριακή Θεοδώρου

​Έντονο είναι το ενδιαφέρον για τον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Μελιταίας από επιστήμονες του εξωτερικού το τελευταίο διάστημα. Μετά την περσινή έναρξη του πενταετούς ερευνητικού προγράμματος στην αρχαία Μελιταία (MELAP), το οποίο αποτελεί συνεργασία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Φθιώτιδας και Ευρυτανίας και του Φινλανδικού Ινστιτούτου Αθηνών έντονο είναι το ενδιαφέρον από δύο Γάλλους καθηγητές αρχαιολογίας. 

Πηγή: Lamianow

Μυκηναϊκό θολωτό τάφο έφερε στο φως ανασκαφή που έλαβε χώρα κοντά στην Αμφίκλεια. Η σπουδαία ανακάλυψη που έγινε μετά από έρευνα της Εφορείας Αρχαιοτήτων Φθιώτιδας και Ευρυτανίας στην Κοινότητα Τιθρωνίου του Δήμου Αμφίκλειας – Ελάτειας έρχεται να λύσει σημαντικά ερωτήματα αναφορικά με την ιστορία της περιοχής.

Πηγή: exploringgreece.tv

«Βάζει τη γης, βάζει τη θάλασσα, βάζει τα ουράνια απάνω, βάζει τον ήλιο τον ακούραστο, τ’ ολόγιομο φεγγάρι, κι’ όλα τ’ αστέρια, ως στεφανώνουνε τον ουρανό…» Με αυτά τα λόγια περιγράφει σε μερικούς από τους 134 στίχους του στην Ηλιάδα ο Όμηρος την μυθική ασπίδα του Αχιλλέα. Μια ασπίδα έργο τέχνης που έχει συζητηθεί και αναλυθεί όσο λίγα αντικείμενα της αρχαίας ιστορίας. Και ποιος άλλος θα μπορούσε να είχε φτιάξει αυτή την ασπίδα αν όχι ο Ήφαιστος; Και δεν είναι λίγοι βέβαια εκείνοι οι οποίοι έχουν υποστηρίξει ότι ο Όμηρος δεν περιέγραφε στους στίχους του στην Ηλιάδα μια πραγματική ασπίδα αλλά επρόκειτο για επινοήματά του που ένωσε με αριστοτεχνικό τρόπο. Το σίγουρο είναι ότι η μυθική ασπίδα του Αχιλλέα δεν μπορεί παρά να κρύβει μεγάλους και μικρότερους συμβολισμούς.